Η εικόνα του σώματος είναι συχνά ένα κεντρικό θέμα για τα άτομα με διατροφικές διαταραχές. Μπορεί κανείς να δει το σώμα σαν ένα καμβά όπου το άτομο ζωγραφίζει τα εσωτερικά του συναισθήματα. Η αυτοπεποίθηση είναι στενά συνδεδεμένη με την εξωτερική εμφάνιση. Κάποιος που υποφέρει από ανορεξία, βουλιμία ή ψυχαναγκαστική υπερφαγία νιώθει πιο άνετα να μιλά για τα μέρη εκείνα του σώματός του που αντιπαθεί παρά για εκείνα που του αρέσουν.
Για να μπορέσει κάποιος να καλλιεργήσει μία πιο θετική εικόνα για το σώμα του είναι χρήσιμο να ανατρέξει στις πρώτες εμπειρίες του σαν μωρό, όπου οι σωματικές αισθήσεις του σώματος είναι ο τρόπος να αρχίσει κανείς να διατυπώσει την ξεχωριστή αίσθηση του εαυτού του. Ο τρόπος με τον οποίο οι μεγαλύτεροι φροντίζουν το σώμα του μωρού κατά την βρεφική και παιδική ηλικία προτού ακόμα το μωρό μπορεί να επικοινωνήσει παίζει καθοριστικό ρόλο στην μετέπειτα εικόνα του σώματος. Ένα μωρό που κάποιος το αγγίζει χωρίς συναίσθημα, που το κρατάει με φόβο και ανασφάλεια, ή με αδιαφορία θα καλλιεργήσει μία αρνητική και διαστρεβλωμένη εικόνα του σώματός του στη μετέπειτα ζωή του.

Κατά τη διάρκεια της εφηβείας η επιρροή των συνομηλίκων είναι πάρα πολύ σημαντική. Ένα από τα κεντρικά σημεία του ψυχισμού ενός εφήβου αποτελεί το να παρατηρεί το σώμα του και να το συγκρίνει με τους άλλους. Ο τρόπος με τον οποίο γίνονται αποδεκτές ή όχι οι σωματικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εφηβείας επηρεάζουν τελικά την εικόνα του σώματος. Η αποδοχή και η υποστήριξη των αλλαγών αυτών από τη μεριά του πατέρα προς την κόρη του έχει εξαιρετική σημασία. Εάν ένας πατέρας αισθάνεται άβολα ή απειλείται από το γεγονός ότι η κόρη του από κοριτσάκι γίνεται σιγά σιγά γυναίκα, το αν θα είναι δίπλα της σε αυτές τις αλλαγές ή θα αποστασιοποιηθεί, θα έχει άμεσο αντίκτυπο στο αν η κόρη αυτή αποδεχτεί ή απορρίψει τις αλλαγές στο σώμα της. Άλλοι πιθανοί παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην κακή εικόνα του σώματος είναι τα ΜΜΕ, η σεξουαλική κακοποίηση, η σωματική κακοποίηση, η καταπιεστικοί προπονητές και σχέσεις ελέγχου.